Behawiorystyka zwierząt - limity

Podpisuję się pod tym rękami i nogami. Przede wszystkim są zwierzęta gospodarskie, mnóstwo przedmiotów "zapychaczy" - o psychologii zwierząt jak coś powiedzą (poza dobrostanem i stereotypiami), to jest święto narodowe. W dodatku obcinają godziny przedmiotów, które są przydatne, na rzecz jakichś zupełnie od czapy. Program generalnie zerżnięty od zootechniki i niewiele się różni, a przecież ta dziedzina jest zupełnie inna - wiadomo, podstawy się przydadzą, ale przez 3,5 roku słuchać o zwierzętach gospodarskich, ocenie tuszy u krów itd. na BEHAWIORYSTYCE, to jest jakaś masakra. Sprawdzałam program także pielęgnacji zwierząt na tej uczelni, i tam mają więcej psychologii zwierząt niż na behawiorystyce... W dodatku niektóre przedmioty, mimo że z nazwy brzmią fajnie, są poprowadzone fatalnie (przykład: komunikacja zwierząt wcale nie jest o tym, jak rozpoznać mowę ciała zwierząt i jakie sygnały wysyłają oraz jak je odczytywać, ale jest chociażby o tym, jaki barwnik w skórze ma salamandra lub jak dźwięk rozprzestrzenia się w różnych miejscach - beznadzieja). Zdecydowanie odradzam studiowanie behawiorystyki na UP, już lepiej iść na tę pielęgnację zwierząt, a najlepiej to w ogóle skończyć jakiś kurs, bo z tego kierunku nie wyniesiecie prawie niczego przydatnego. Chyba jedyną prowadzącą, która świetnie prowadzi swój przedmiot pod kątem rzeczywistego zainteresowania studentów, jest pani Patrycja Masier, zresztą behawiorystka z zawodu. Reszta zdecydowanie powinna mniej lub bardziej poprawić treści nauczania.